Kanker = Kut

Ik heb er lang over nagedacht of ik dit op mijn blog wilde zetten, maar heb besloten om het toch te doen. Wellicht heeft iemand in dezelfde of vergelijkbare situatie er ook nog wat aan.


Kanker = Kut
door Marcia Hamelijnck

Ik belde onlangs naar mijn accountant om iets te vragen over mijn hypotheekrenteaftrek.
“Hey, Marcia! Hoe is ‘t?” vraagt hij.
Ik: “Uhm….nou, wel goed eigenlijk, maar toch ook weer niet helemaal. Ik heb kanker.”
Hij: “KUT!” En daar kon ik hem geen ongelijk in geven. Kanker is inderdaad behoorlijk kut.

De afgelopen tijd heb ik aan heel veel mensen moeten vertellen dat ik één van de “ongelukkigen” ben die de diagnose darmkanker heeft gekregen. Maar ik moet eerlijk zeggen dat ik me helemaal niet ongelukkig voel. Oké, op het moment dat ik dit typ ben ik kotsmisselijk van de chemopillen en heb ik een smaak in mijn mond alsof ik net op een oude natte pleister heb zitten kauwen. Niet dat ik ooit echt een oude natte pleister in mijn mond heb gehad, maar ik kan me voorstellen dat die zo smaakt; een wrange rubbersmaak vermengd met zo'n  metalige smaak van bloed. Wat een feest! Wat ik ook eet of drink, die ranzige smaak blijft hardnekkig in mijn mond aanwezig. Niet weg te krijgen, als een vervelende zatlap die me al lallend op een carnavalskraker probeert te versieren in de kroeg waar ik in eerste instantie al niet heen wilde gaan, maar toch ben beland omdat de rest van ons gezelschap echt meent dat dit “the place te be” is tijdens het jaarlijks terugkerende Brabantse spektakel. Ga weg!!! Maar ondanks de bijkomende ongemakken ben ik nog steeds een blij en gelukkig mens. Ik geniet nog elke dag met volle teugen van mijn kleine druifje van 15 maanden, die als een soort Duracell konijntje onvermoeibaar de hele dag rondwandelt, danst, zingt en op de bank springt. En mijn lief….*zucht*….ik houd zo ontzettend veel van mijn liefjanus, Dirk. Hij is er, zoals een liefhebbende echtgenoot betaamt, altijd voor me. We genieten samen van alle mooie dingen om ons heen en we lachen nog steeds net zo veel en zo hard als voor dat we een vaste klantenkaart van het ziekenhuis kregen. Ze zouden trouwens airmiles moeten geven op bestraling! Dan kan ik over 5 weken genoeg kaartjes voor de Efteling bestellen om met de hele familie plus aanhang eens even flink rond te tollen in de kookpotten van Monsieur Canibale. “Kan ik mijn ponsplaatje koppelen aan mijn airmileskaart?”. Dus over het algemeen kan ik het allemaal heel goed relativeren en “in het nu leven” (en niet alleen omdat het in is om “in het nu” te leven). En als ik even een minder moment heb, dan zorgt Dirk dat ik me weer herinner wie ik ben en wat ik kan.
Ik kan namelijk zelf kiezen hoe ik me voel. Dus dat is wat ik doe. Ik leef vandaag en ga me niet druk maken om het verleden of de toekomst. Ik kan nu (dus in het heden) mijn gedachten sturen en daarmee bepalen hoe ik me voel en ik verbaas me er over hoe makkelijk dat is. Je hoeft alleen te kiezen en te doen. Soms sta ik er zelf van te kijken hoe rustig ik onder deze omstandigheden ben. Ben ik bang? Nee. Ben ik boos omdat ik kanker heb? Nee, ook niet. Ik ben ook niet erg verdrietig, voel me niet schuldig of teleurgesteld. Niet dat ik een gevoelloze robot ben. Op het moment dat ik net te horen kreeg dat ik kanker had, heb ik echt wel even mijn eigen doodskist voorbij zien komen in mijn hoofd. Je gaat dan aan hele rare dingen denken. Flarden van beelden over wat er in de toekomst zal gebeuren. Van de foto die op mijn bidprentje prijkt tot een vreemde vrouw die in een huiselijke setting een kus krijgt van mijn man, terwijl mijn kind lachend op haar schoot zit. Je haalt je in 10 minuten van alles in je hoofd. Gelukkig heb ik mezelf weer snel bij elkaar kunnen rapen, met hulp van Dirk. Team! :-) Het was mij al heel snel duidelijk dat het geen zin heeft om in dit soort denkbeelden te blijven hangen en ik heb meteen gekozen om dat vooral niet te doen. Ik kies er voor om Marcia te blijven en niet de kankerpatiënt te worden. Ik ben Marcia en HEB kanker, maar ik weiger om een kankerpatiënt te zijn. Ik ga ook niet vechten tegen de kanker, want dat vind ik op één of andere manier heel vreemd en onnatuurlijk. Die tumor heb ik om één of andere reden gekregen en het hebben van kanker hoort blijkbaar bij mijn ervaringenpakket in dit leven. So be it! Ik heb me er bij neergelegd dat ik hier mee om moet gaan. En ik vind het prima. Ik kies er ook voor om deze ervaring te gebruiken om rijker te worden en dan uiteraard niet in de materiële zin van het woord. Wat deze ervaring mij uiteindelijk gaat opleveren is me nog niet geheel duidelijk, maar ik vertrouw erop dat de betekenis op een gegeven moment wel komt bovendrijven. En tot die tijd geniet ik gewoon van wat er op mijn pad komt. Wie doet er mee?

Love,
Marcia

Hoe word je een geluksvogel?

Heb jij altijd pech? Als je op deze vraag met "ja" antwoordt, dan heb je waarschijnlijk ook gelijk. Iemand die zichzelf als pechvogel bestempelt, vult namelijk zelf al een deel van die waarheid in. Wanneer je een pechvogel denkt te zijn, dan mis je een bepaalde kwaliteit die geluksvogels wel hebben. Maar niet getreurd,jij kan het ook leren om deze kwaliteit te gebruiken. Hoe word je een geluksvogel?

Op de website van So Chicken staat een leuk stukje hierover.

Your problem is not who you are

"Your problem is not who you are" ofwel "Jij bent niet je probleem".
Wanneer je jouw probleem ziet als een onderdeel van jezelf, dus wanneer je je identificeert met het probleem, dan is het een stuk moeilijker om een oplossing te vinden. Bijvoorbeeld iemand die zijn identiteit ontleent aan het feit dat hij altijd geldproblemen heeft, zal niet snel een oplossing vinden voor dit probleem. Probeer je probleem los te koppelen van jouzelf als persoon. Jij bent jij en je probleem is iets dat buiten jezelf staat. Probeer dus objectief naar je probleem te kijken, zonder dat je het als een deel van jezelf ziet. Op die manier is het makkelijker om constructieve oplossingen te vinden. Als je dit moeilijk vindt, stel jezelf dan bijvoorbeeld voor dat er iemand naast je staat met jouw probleem. Wat zou je die persoon adviseren?

Bron foto: Toast

Relatietip: Maak nieuwe herinneringen aan

Waarom is het belangrijk om samen nieuwe dingen te ondernemen? En waarom kan te veel comfort funest zijn?

Het aanmaken van herinneringen gebeurt door dingen die indruk op je maken. Vooral dingen die je voor het eerst doet, maken indruk en geven je dus een heldere herinnering, een herinnering waarvan je zelfs kleine details onthoudt. Bijvoorbeeld de eerste keer dat je samen een hele fijne avond hebt gehad in een bepaald restaurant of die keer dat je samen naar een concert ging. Zo'n goede herinnering geeft een gevoel van verbondenheid. Wanneer je vervolgens steeds naar datzelfde restaurant terug gaat, omdat het die eerste keer zo leuk was, maak je geen echte nieuwe herinnering aan. De bijzondere herinnering van die eerste keer kan zelfs vervagen, omdat het verzandt in alle herinneringen van die andere avonden op dezelfde plek.
Wanneer je echter steeds weer naar een nieuwe plek gaat, maak je wel steeds nieuwe herinneringen aan, die je beter bij blijven. En die nieuwe herinnering werkt dan weer positief voor je gevoel van verbondenheid.

Streven naar comfort zit natuurlijk in onze aard en het is dan heel makkelijk om daar in te blijven hangen. Waak ervoor dat het niet te comfortabel wordt, want comfort wordt sleur en we weten allemaal dat sleur funest is voor je relatie. En dat geldt natuurlijk niet alleen voor restaurants, maar ook voor vakanties, seks, dagelijkse bezigheden etc. Dus kies eens voor iets anders!

Deze tip geldt overigens niet alleen binnen een liefdesrelatie, maar ook in familiesfeer of voor singles. Blijf je hersenen prikkelen en investeer in een diversiteit aan ervaringen. Dat maakt het leven een stuk leuker!

Bron: SoChicken

Gedicht

Weekopdracht: choose to enjoy life

Deze foto heb ik ruim twee jaar geleden genomen op Ibiza. We gingen eten in een pitoresk outdoor familierestaurant aan een prachtige baai op Ibiza. Je kon daar alleen eten "wat de pot schaft" en dat was in dit geval heerlijke paella die werd klaargemaakt op een houtgestookt vuur in huge pannen. Eén grote tafel in het restaurant was gereserveerd voor de familie zelf en daar zaten opa en oma samen te genieten van het eten dat door hun kroost werd klaargemaakt voor hen en voor de gasten in het restaurant. Daar zaten ze dan, opa met een kan waaruit hij de wijn rechstreeks met een lange straal in zijn mond goot en naast hem zat oma ook helemaal in haar element. Tijdens het eten giechelde ze steeds als een klein meisje om de grapjes van opa. Elke dag zitten ze daar te genieten en volgens mij hebben ze niet veel meer nodig dan dat. Ze straalden in ieder geval geluk uit!

Ik vond dit een prachtige foto om te gebruiken voor de weekopdracht van deze week "Choose to enjoy life" ofwel "Kies ervoor om van het leven te genieten."

Dat kun je namelijk zelf kiezen, ook op momenten dat het je even niet helemaal mee zit bijvoorbeeld. Je kunt namelijk altijd zelf kiezen hoe je met bepaalde indrukken en emoties omgaat. Je kunt er zelf voor kiezen om niet te lang te blijven hangen in een negatieve emotie. Dit kost namelijk onnodig veel energie. Wanneer er iets vervelends is gebeurd en je voelt je boos/geirriteerd/teleurgesteld/verdrietig, doe dan het volgende:

Teken een denkbeeldige cirkel op de grond en ga daar in staan. Dit is de cirkel van jouw boosheid/verdriet/teleurstelling of wat je op dat moment voelt. Geef even aandacht aan wat je voelt, want dat mag er best zijn. Ben maar even boos/verdrietig of wat dan ook. Besluit vervolgens om uit dit nare gevoel te stappen door echt een stap uit de cirkel te zetten. Doe dus een flinke pas opzij en laat het ellendige gevoel lekker in die cirkel liggen en besluit zelf om niet langer in dit gevoel te blijven hangen, maar ga weer lekker fris verder met de rest van de dag. Haal diep adem en denk aan iets moois in het leven. Geniet ervan! Je bent het waard om van het leven te genieten!

Weekopdracht "Observe your conversation"

Terug van weggeweest: de weekopdracht!

Ik ga weer beginnen met de weekopdrachten, maar dan misschien niet iedere week :-)! Het zullen nieuwe opdrachten zijn, maar soms ook herhalingen van weekopdrachten die al weer een hele tijd geleden zijn gepost. Die herhalingen kun je dan zien als een soort van opfrisser. En wellicht haal je nu weer andere inzichten uit de opdracht dan de vorige keer.

Weekopdracht : "Observer your conversation" ofwel "Observeer (en evalueer) je gesprekken/communicatie".

Probeer je bewust te zijn van de gesprekken die je voert en de uitingen die je doet (ook op Hyves, Facebook en Twitter). Zijn deze voornamelijk positief of doorregen met negativiteit? Ben je aan het klagen, roddelen of wissel je nuttige informatie en/of liefde uit? Ben je in de gesprekken en uitingen eerlijk naar jezelf en de ander of niet? Probeer je gesprekken positief te houden voor jou en je gesprekspartner of lezer. Oordeel niet te snel en denk na over de dingen die je zegt. Neem aan het eind van de dag even de tijd om de gesprekjes die je hebt gehad te evalueren voor jezelf. Wat heb jij eraan gehad en wat heeft die ander aan jullie gesprek gehad? Uiteraard zijn de gesprekken die je met je familie, partner of collegae hebt heel belangrijk, maar ook de kleine gesprekjes die je voert tijdens het boodschappen doen kunnen veel betekenis hebben. Wat betreft de uitingen op de sociale netwerken: bedenk voordat je ze doet even waarom je ze wil plaatsen en wat het toevoegt voor de lezer en voor jezelf.

Doel: Je bewust te zijn van de kwaliteit van de informatie die je uitwisselt en opneemt in je gedachten en je lijf. Je bewust zijn van het belang van een goede communicatie.
 
Bron foto: Toast